آبرسانی به میش مرغ

معرفی کوتاه و مختصر منطقه مورد نظر:

زیستگاه دشت سوتاو حمامیان با وسعت حدود 1400 هکتار در 1 کیلومتری غرب بوکان واقع شده است.
این زیستگاه یکی از مهمترین زیستگاه های میش مرغ در شمال غرب ایران بوده و از نظر حفاظتی اهمیت زیادی دارد.
دشت سوتاو از دشت های وسیع با تپه های ماهوری تشکیل شده و کشاورزی در آن عمدتاً به صورت دیم انجام می شود.
این منطقه در سال 1388 به عنوان منطقه شکار ممنوع معرفی و در سال 1390 به پناهگاه حیات وحش ارتقا یافت.

مشکل یا تهدید پیش آمده:

با توجه به اینکه زیستگاه دشت سوتاو مهمترین زیستگاه زادآور گونه میش مرغ در ایران می باشد، در ابتدای فصل زادآوری تقریباً کل جمعیت میش مرغ ایران در این زیستگاه تشکیل لک داده و سپس برای تخم گذاری پراکنده می شوند.
کمبود منابع آبی در فصل جوجه آوری باعث کاهش موفقیت زادآوری گونه می شود.

شرح حال کنونی منطقه در رابطه با مشکل یا تهدید پیش آمده:

کمبود منابع آبی مصادف با فصل جوجه آوری در منطقه پناهگاه حیات وحش دشت سوتاو میزان موفقیت زادآوری گونه را به شدت پایین می آورد.

شرح حال گذشته منطقه (وضعیت زیست بوم منطقه در حالت طبیعی):

این منطقه از قدیم الایام یکی از مهمترین زیستگاه های گونه در خطر انقراض میش مرغ بوده است.
در طول چند سال گذشته به دلیل خشکسالی های مداوم اکثر چشمه های منطقه خشک شده یا از دسترس حیات وحش خارج شده اند.

علت مشکل یا تهدید پیش آمده از نظر شما:

به دلیل خشکسالی های مداوم منابع آبی منطقه خشک شده و تعداد محدود منابع باقی مانده نیز در فصل گرما و جوجه آوری با کمبود آب مواجه می شوند.

پیشنهادها یا راهکارهای رفع مشکل یا تهدید پیش آمده:

طرح احداث یک باب چشمه داخل پناهگاه حیات وحش دشت سوتاو به وسیله استقرار یک مخزن بزرگ آب در تپه مشرف به زیستگاه و انتقال آب تا پایین دست و احداث یک دهنه چشمه مصنوعی با حالت کاملاً طبیعی پیشنهاد می شود.
ایجاد این منبع آب دائمی نقش مهمی در ماندگاری گونه در فصل زادآوری خواهد داشت.